Asperger


Asperger – Short film Hi, this is Ainslie Gilewski Yo, do you want to come over around nine? Everyone else is here. We want to talk about something. Sure man I’ll see you later Yo that’s cool, see you later Yo what’s up? Hey Ainslie, hello! Yo, long time no see You’re late I suppose He’s always late Yo boys we can go and do another train tour soon, we really should. Yeah man, we really should, it’ll be so cool getting on any train we want, criss-crossing around the Netherlands… Think about the possibilities …wherever we wanna go Well I’m not really sure I think it’ll be fun.
Absolutely! Come on, we should do it guys, come on Come on Ainslie So there I was at the train station. Thinking: ‘What did I get myself into?’ Imagine you’re talking to a good friend, but you’re in a busy city and each and every sound reaches you equally loud. I’ll let you experience what it’s like to have Asperger’s Syndrome. Try and focus on my voice. My name is Ainslie and I’m 15 years old. I like making films, photography, writing and listening to music. What kind of music I listen to? I like listening to loud music that shields me from my surroundings. Can you hear all those sounds? Wait… can you hear my voice? This is what I hear every single day and this is just 1 aspect of the spectrum. Imagine every sound – even the tiny ones sticks in your head, repeating itself so you can’t hear anything else anymore. People often wonder if I’m still here, If I’m still listening. Am I listening? Yes, I’m listening to you. It’s just that it reaches me later because of the bird in Amsterdam I heard a day earlier. All those sounds, Can you tell they’re all at the same volume? That distracts me, making it hard to concentrate on what I was doing. Don’t you get overwhelmed sometimes? I’m overwhelmed right now to be honest man… Did you get any sleep at all? Sometimes I try to get calm by going somewhere fairly quiet, but it doesn’t really work because my head keeps going full speed non-stop. When I experience sensory overload I lose control and I kind of short-circuit and I’ll bang my head really hard for instance because I’ll think I can punch the pain out, or I’ll scream, or maybe shut down completely. And it can take hours before I find myself again. Losing control is my biggest fear. I remember a day at school, I was fidgeting with a pen and the teacher got very angry because he kept hearing my pen. I remember I got so angry because I NEED to have something in my hand to be able to concentrate, holding something in my hand helps me to concentrate, and not be focused on the sounds I heard during the break. Do you ever wish you could just function normally? I don’t know if that’s the right term. You know, I function, but in a different way. I don’t really fit the system. But do you feel people should adjust to you, or the other way around? Well I can’t change myself you know, but the reality is that I have to. I’m being forced to, the thing is, when you’re not average enough they want to stick you out of sight, that’s how people get admitted into residential treatment. You know? I don’t want to be normal. Seems so boring to me. Asperger really is part of me, it makes me the person I am. In the beginning I was really sceptical about why I have this syndrome and why I’m suddenly no longer being treated as a person but as a problem, it’s like all anyone sees is the label. However, even with all the sensory overload I’m dealing with… If someone were to take my diagnosis away I’d absolutely lose a part of myself. Was doing the train tour even a good plan? I can tell someone I’m autistic but that doesn’t mean they really get it, everyone thinks stereotypically. When you talk about autism they picture classical autism, someone uncontrollably flapping his arms when he doesn’t understand something. But I’m telling you that does not exist. No two autistic people are the same. Autism is different for everyone. And this is what it’s like for me. I made this film for anyone who doesn’t understand, hopefully you’ll accept me now, and understand me a little better. A film by Ainslie Gilewski Director/Script/Editing: Ainslie Gilewski
Voice-over: Ainslie GIlewski/Sil van Jaarsveld Camera: Sil van Jaarsveld/Dieks Scholten/Coen de Bie/Siert Groote/Ainslie Gilewski/Suze Voogt Music by KASHIWA Daisuke
Eternell
Mitchell Nordine
Mind Tree
DuNock

20 thoughts on “Asperger

  1. Nee er zijn er meer ik kan niet tegen het geschreeuw onder een les die ik probeer te volgen

    ps: Goede Film en ik vergeet soms een letter

  2. Erg mooi gemaakt, een typische film die Ainslie zou maken met een erg mooie en wijze boodschap

    Btw hartelijk gefeliciteerd met je 16e verjaardag!

  3. Maar als je tevreden bent over hoe je bent dan hoef je je niet aan te passen mensen kunnen zich namelijk ook aanpassen aan jou ( het moet van beide kanten komen niet alleen van jou ) en dan zou ik zeggen " zo ben ik en daar heb je het mee te doen" niks minder en niks meer want als je je gaat gedragen als iemand die je niet bent dan wordt je op een gegeven moment helemaal gek in je hoofd je moet doen waar JIJ je goed bij voelt en niet hoe anderen over jou denken want dan blijf je bezig, dit ben jij en daar heeft de buitenwereld niks over te zeggen tenzij jij wil veranderen 💪💪💪👍

  4. Echt een prachtfilm Ains. Mooie inhoud, mooie camera standpunten. Overtuigend. Het ljkt me echt moeilijk.
    Blij dat je toch zo goed er mee om gaat en er zo over kan praten! Echt onder de indruk man! Voor mij ben je echt een persoon. Wens je heel veel liefde en succes toe!

  5. Ik kreeg een uur geleden jou naam op mijn telefoonscherm. Een mooie voor mij onbekende naam. Ik ben dan zo dat ik een gezicht wil bij een naam wil hebben en kwam al snel op jou kanaal. Ik zie serieuze zaken met met mooi camerawerk voorbij komen. Ik heb zelf een diagnose en je filmpjes zetten mij aan het denken hoe moeilijk het het allemaal was rond jou leeftijd, daarna en nu regelmatig nog steeds, hoe zogenoemde normale mensen volwassen worden en hun best doen om in een plaatje te passen, wij ook ons best doen, maar meer om met gevoelens, emoties, prikkels, en irritaties om te gaan.
    Ik zag een filmpje wat nu is verwijderd, een film die je met een bedoeling hebt gemaakt. Flitsen uit je volgens mij toch mooie leven. Het verontrust mij behoorlijk en gozer ik hoop echt dat je zelf dat filmpje hebt verwijderd….!!!
    Ik ga meer van je films kijken en hoop dat je ondanks een hoop errors in je hoofd meer waardevolle betekenis van jou leven zal delen en zo anderen kan helpen dingen te gaan zien. Peace

  6. Dankzij jullie weet ik het nu zeker dat ik een boek ga schrijven over
    mijn leven met add-pdd-nos / a.s.s., of zoals ze het toen noemden
    'moeilijk opvoedbaar'.
    Op mijn 15e dacht ik er al aan en was zelfs al eens begonnen met een
    bladzij of 20 maar had er simpelweg de rust niet voor in mijn kop.
    Ik herken mijzelf in het vermaak van vandalisme, experimenteren met
    drugs, vechten, waaghalzen en andere avondturen beleven. Van mijn 20e
    tot mijn 25e kwam weer een andere moeilijke tijd. Het leren om op eigen
    benen te staan en vrienden maken in een vreemde stad. Naarmate de tijd
    verstreek werd het mij steeds duidelijker dat ik anders was dan
    anderen/de meesten.
    Dit werd echt een probleem tot een vriend van mij stukken uit een boek
    liet lezen van Oliver Sacks.
    (Oliver Wolf Sacks was een Brits neuroloog die vooral bekend is om zijn
    boeken over de menselijke kant van neurologische afwijkingen)
    Dit was een eye opener. Ik las dingen wat over mijzelf leek te gaan. Het
    voelde als erkenning voor de tijd dat ik mij anders voelde, weggezet
    werd als fantast, gepest werd omdat ik een buitenbeetje was,
    alleen voelde en depressief raakte omdat niemand mij leek te begrijpen.
    Er waren dus meer mensen die dit hadden !! Ik heb mij toen op mijn 24e
    laten onderzoeken bij het SAR-autisme expertise centrum in Rdam en daar
    werd het ook nog eens zwart op wit vast gesteld. Daar werd de door mijn
    vriend en mijzelf gestelde diagnose onderschreven (normaal tot
    hoogbegaaft autisme in de vorm van add-pdd-nos). Ains heeft een voordeel
    dat hij al op vrij jonge leeftijd weet wat hem mankeerd. Zo zijn er
    tegenwoordig meerdere mogelijkheden om met andere jongeren / mensen met
    autisme spectrum stoornissen of specifiek asperger (lotgenoten) in
    contact te treden. Nu is het natuurlijk wel zo zoals hij zelf aangeeft
    dat ieder mens met autisme weer anders is, maar er zijn specifieke zaken
    en/of problemen die gemeenschappelijk zijn, al dan wel of niet in
    verschillende uitingsvormen. Ik denk dat je daar van kunt leren.
    Wat betreft drugs is beetje experimenteren wel leuk maar er gaan
    behoorlijke gevaren in schuil zeker als het een gewoonte/verslaving gaat
    worden. Zo zijn mensen met a.s.s. vatbaarder voor psychoses en andere
    stoornissen en beinvloed het de ontwikkeling van je hersenen, die pas
    zijn uitontwikkeld als je 23 bent.
    Ik spreek uit ervaring en ben er uiteindelijk achter gekomen dat ik het
    niet leuk vind, dat het wel of niet gebruiken van middelen mijn stemming
    bepaald en er op enigerlei wijze afhankelijkheid optreedt. Kort gezegd
    wil ik gewoon baas zijn in mijn eigen hoofd!
    Ik kan iets een keer doen (joint, biertje, koffie etc) en het daarna
    nooit meer doen bij wijze van spreke. Dus geen slechte gewoontes.
    Wel super dat jullie een leuk vriendenclubje hebben met creatieve
    geesten. Het is al heel bijzonder wat jullie nu al hebben bewerkstelligd
    en zo kunnen jullie in princype alles bereiken wat je zou willen.

    Verbreed je horizon en durf te zien ! (maar dat zit wel goed bij jullie)

  7. Ik ken het helaas 🤐 super mooi gefilmd, het verteld en verhaal en laat je zien hoe het is, dat het zo is, en dat wat je ook doet je bent zo, en dat je dat trots op kan en mag zijn, if you need to talk I'm here

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *